Həyatımızda bərəkətin olmamasından narahat olanda əvvəlcə bərəkətin nə olduğunu dərindən anlamağa ehtiyac var. "Bərəkət" sözünün kökü ərəbcə “buruk” felindən gəlir və əslində dəvənin bir yerdə oturub qalması mənasından yaranıb. Maddi məsələlərdə bolluq və çoxluq anlamına gəlsə də, mənəvi tərəfdən baxanda, bərəkət ruhi firavanlıq və Allahın insana verdiyi xüsusi bir lütfdür. Ən əsas xüsusiyyəti isə odur ki, bərəkət azın çoxalması, daim artması və heç tükənməməsidir. Bu, sırf maddi hesabla ölçülə bilməz; o, Rəbbimizin bir ikramıdır, həm də axirət səadətinə aparan yollardan biridir.
Əksinə, bərəkətsizlik bu ilahi lütfdən məhrum qalmaq, çoxun içində azlıq yaşamaq deməkdir. Bəzən insana elə gəlir ki, çox şeyə sahib olsa da, sanki yoxluq içindədir. Bu da bir növ Allahın xəbərdarlığıdır. Elə bil cəhənnəmin qoxusunu bu dünyada hiss edir insan...
Maraqlıdır ki, indiki dövrdə ətrafımızdakı əksər insanlar əvvəlki nəsillərin təsəvvür belə edə bilməyəcəyi qədər nemət içində yaşasa da, yenə də bərəkətsizlik hissi hər yerdə özünü göstərir. Bu hiss bir çox sahədə üzə çıxır:
-
Zaman bərəkətsizliyi: Əksər insan daim vaxt çatışmazlığından şikayət edir.
-
Sevgi bərəkətsizliyi: Ailə və dostlar arasında sevgi sözləri çoxdur, amma o sözlərin arxasında həqiqi sevgi yoxa çıxıb.
-
Ruzidə bərəkətsizlik: Gəlir yüksək olsa da, xərclər onu udur, əvvəl az pulla rahat yaşanırdı, indi isə çox pul belə yetmir.
-
Məlumatda bərəkətsizlik: Telefon, internet, texnologiya bolluğu var, amma bu bolluq faydalı nəticəyə çevrilmir.
-
Xidmət bərəkətsizliyi: İmkanlar çoxalsa da, xalqa və insanlığa xeyir gətirən işlərin sayı azalıb.
Bəs bu bərəkətsizliyin kökündə nələr dayanır? Qurani-Kərimdə və Peyğəmbərimizin (s.ə.s) buyurduqlarında bu barədə çoxlu səbəblər göstərilib. Bunları əsasən 10 başlıqda cəmləşdirmək mümkündür:
-
İman zəifliyi: İman zəiflədikcə, Allahın həyatı tənzimləyən qaydaları (şəriət) unudulur. Bu isə bərəkəti aradan aparır.
-
İbadətə laqeydlik: Namaz, oruc, zəkat və xüsusilə sədəqə – bunların həyatdakı bərəkətlə birbaşa əlaqəsi var. Ehmal edildikcə, bərəkət də azalır.
-
Mərhəməti itirmək: Müsəlman hər canlıya mərhəmətlə yanaşmalıdır. Qohuma, qonşuya, dostlara qarşı mərhəmətin itməsi bərəkətin çəkilməsinə səbəb olur.
-
Haqq yemək: İnsanların haqqına girmək, kiminsə əziyyətini saymamaq – bu, bərəkətsizliyin ən ciddi səbəblərindəndir.
-
Ədalətsizlik: Ədalətli davranmaq sadəcə bir gözəllik deyil, dinimizin əmridir. Ədalət olmayan yerdə bərəkət olmaz.
-
Dünya sevgisinə qapılmaq: Qazanc hirsi, toplamaq arzusu, dünya malına həddindən artıq bağlanmaq – bunlar bərəkətin düşmənidir.
-
Səhəri boş keçirmək: Ruzinin paylandığı vaxt – səhər vaxtı – yatmaqla itiriləndə, həm maddi, həm də mənəvi zərər qaçılmaz olur.
-
Təmizlik və nəzakəti unutmaq: Bədən və ətraf təmizliyi (nəzafət), ruh və davranış saflığı (nəzakət) – bunlara diqqətsizlik bərəkətsizliyə yol açar.
-
Qane olmamaq və şükürsüzlük: Allahın verdiyi ilə razılaşmamaq, daim daha çox istəmək, paxıllıq, təkəbbür və nankorluq – bunların hamısı bərəkəti qaçırır.
-
Böyüklərə hörmətsizlik: Peyğəmbərlərə, alimlərə, valideynlərə və ümumiyyətlə yaşlılara qarşı hörmətsizlik – bu da bərəkətin itməsinə səbəb olur.
Bu kimi səbəbləri dərk edib, üzərində çalışsaq, Allahın izniylə həyatımıza yenidən bərəkət qayıdar. Bizim borcumuz bu bərəkəti itirdiyimiz yerdən tapmaq və cəmiyyətimizə yenidən qazandırmaqdır.
Bərəkət bir bağbanın torpağına olan münasibətinə bənzəyir. Əgər bağban toxumu səpib suyunu verməsə, torpağı təmizləməsə, otlardan ayırmasa – torpaq nə qədər münbit olsa da, məhsul verməz. Amma qayğı və diqqət göstərilsə, az toxumdan belə bol məhsul əldə etmək olar. Bərəkət də elədir: Doğru prinsiplərlə həyatımıza dəvət etdikdə, azlıqdan çoxluq, yoxluqdan bolluq hasil ola bilər.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder