Aşura günü bəşər tarixi üçün olduqca dərin mənalar daşıyan bir gündür. Əvvəllər bu gün bəşəriyyətin ortaq dəyəri kimi, ilahi rəhmətin və qurtuluşun təcəlli etdiyi bir bayram kimi qəbul olunurdu. Hz. Adəmin (ə.s) tövbəsinin qəbul olunması, Hz. Nuhun (ə.s) gəmisinin Cudiyə yan alması, Hz. Yunusun (ə.s) balığın qarnından qurtulması və sair sevincli hadisələrlə yadda qalan bu gün, insanlıq üçün ümid dolu bir səhifə idi.
Amma tarixin qanla yazılan səhifələrindən biri – Kərbəla faciəsi – Aşura gününün mahiyyətini tamamilə dəyişdi. Hicri 61-ci ildə, miladi 680-ci ildə Hz. Peyğəmbərin (sav) əziz nəvəsi Hz. Hüseynin və onunla bərabər bir çox Əhli-Beyt səhabələrinin susuz halda şəhid edilməsi bu günü sevinclə deyil, kədərlə anılan bir günə çevirdi. Artıq bu gün əsrlərdir ki, bir təqvimin bir günü deyil, bir dərdin və bir dərsin adı oldu.
Sadəcə Ağlamaq Yetmir – Aşura Bir Məktəbdir
Əgər Aşura günü yalnız matəm və göz yaşı ilə yadda qalırsa, bu Əhli-Beytə olan sevgimizin və bağlılığımızın doğru anlaşılmadığını göstərir. Anlamadan ağlamaq heç bir şeyi dəyişmir. Bu günə qədər Kərbəla doğurdan dərk olunsaydı, bəlkə də bu qədər qan, bu qədər haqsızlıq, bu qədər zülm İslam dünyasını bürüməzdi. Deməli, Aşuranı yalnız hüznlə anmaq deyil, onu dərindən anlayaraq həyat dərsi kimi qəbul etmək vacibdir.
Aşura bir məktəbdir və bu məktəbin tələbəsi olduğumuzu qəbul etməliyik. Tarixə Qurani-Kərimin tövsiyə etdiyi kimi "ibrətlə baxmaq" borcumuzdur. Əks halda, Kərbəlalar davam edəcək, Yezidlər həmişə var olacaq.
Kərbəladan Götürməli Olduğumuz Dərslər
Əgər Aşuranı məktəb kimi görürüksə, bəzi mühüm suallar bizi düşündürməlidir:
-
Nə üçün Peyğəmbərimizin (sav) vəfatından cəmi 50 il sonra, "Lə iləhə illəllah, Muhəmmədun Rəsulullah" deyən bir toplum, onun əziz nəvəsini şəhid etdi?
-
Hz. Hüseyni Kərbəlaya aparan səbəblər nə idi? Onun dərdi nə idi?
-
Ona qarşı çıxanların məqsədi nə idi, Hüseyndən nə istəyirdilər?
-
Bu hadisədən sonra müsəlman cəmiyyəti necə dəyişdi?
Bu və buna bənzər suallar cavabsız qaldıqca, Aşura ya bir matəm günü, ya da adi bir xatırlama olaraq qalacaq və dərindən dərs almaq fürsətini əldən vermiş olacağıq.
Hüseynin Yolunda Olmaq
Ən mühüm məsələ budur: Aşuranı nə sadəcə bir bayram kimi, nə də yalnız bir matəm günü kimi görməməliyik. Bu gün, bir məktəb olaraq dərk olunmalı, biz də bu məktəbin şagirdləri kimi məsuliyyətimizi anlamalıyıq. Təkcə Hz. Hüseyni (r.a) sevmək yetmir; onun əməlini yaşatmaq, onun yolunda dayanmaq, haqq uğrunda çəkdiyi çətinlikləri dərk edərək eyni mövqedə durmaq lazımdır. Yalnız könülümüzlə deyil, əməl və iradəmizlə də Hüseynin yanında olmalıyıq. Çünki bu, sadəcə bir məhəbbət deyil, iman məsuliyyətidir.
Tarixin hər səhifəsi kimi, Kərbəla səhifəsi də ibrət gözü ilə oxunmalı, oradan çıxan mesajlar həyatımıza istiqamət verməlidir. Aşura, yalnız bir anma mərasimi deyil, gələcəyə işıq tutan bir ibrət aynasıdır. Hər bir hadisə, hər bir şəxsiyyət, hər bir seçim bizə bu gün kim olduğumuzu və kim olmaq istədiyimizi düşünməyə vadar etməlidir.
Sonda onu deyə bilərik ki, Aşura bir tarix deyil, bir düşüncədir. Təkcə keçmişə baxmaq üçün deyil, gələcəyimizi formalaşdırmaq üçün yaşanmalı və dərk olunmalıdır.